Towarzystwo Elektryczne – Słucham ?!

Na mijający rok: z nadzieją i optymizmem na ten nadchodzący:

Z tytułu nadchodzącej cichej nocy zapiszczy nam Robert Fripp...: ...a poprawią The xx: Kropkę nad tym wszystkim postawi Bjork:

Teraz już mogę ujawnić: otóż zapowiadany koniec świata nie udał się, ponieważ za jego organizację odpowiadał odwołany właśnie prezes Kolei Śląskich. Cóż, Polacy - nic się nie stało... A z Kimże wyrażę najpełniej swą radość, jak nie z...?

Odrobina klasyki na koniec (świata):

W zeszłym roku ukazało się ostatnie jak dotąd wydawnictwo z nowymi nagraniami spod znaku King Crimson: Jakko Jakszyk + Robert Fripp + Mel Collins ‎– A Scarcity Of Miracles (A King Crimson ProjeKct):

Na nowym mini-albumie "Narrow" Anji Plaschg czyli Soap&Skin same piękne dźwięki... (oryginał w wykonaniu Desireless) No cóż... w takim razie do zobaczenia w Krakowie - 22 lutego 2013 w klubie Studio... ... chyba że ktoś woli Warszawę (23 lutego) i Centralny Basen Artystyczny.

Niniejszym chciałbym publicznie dać upust swemu rozczarowaniu, że HBO nie chce nakręcić kolejnych odcinków znakomitego serialu Carnivale Muzyka: Jeff Beal

Could you turn the lights down, please? In fact, turn 'em off. Then you can watch how really bad we can play... "Level Five" (2002) Nie mogąc się zdecydować, która z wersji tego utworu jest najlepsza, wklejam trzy... Metropole Orchestra, Amsterdam (2003) Występ w Tokio (2003), tutaj do obejrzenia w całości: Na płycie "Power to Believe" (2003) były też inne piękności: W 2003 po raz ostatni King Crimson wystąpili w Polsce. I ja tam byłem, miód i wino piłem, tu garść zdjęć z warszawskiej Sali Kongresowej: link , a tu wpis z pamiętnika Roberta Frippa: link

Tymczasem na nowej płycie Steve'a Hogartha i Richarda Barbieri "Not The Weapon But The Hand":

Maria Peszek w Gdańsku 25.11.2012: Rammstein w Berlinie... 1936:

Absolutnie wciągający film, absolutnie hipnotyzująca muzyka: Michael Andrews – The Artifact And Living

John Hackett & Steve Hackett ‎– Sketches Of Satie (2000) Steve Hackett ‎– Darktown (1999) Steve Hackett był w latach 1971-1977 muzykiem Genesis.

Julee Cruise Jocelyn Montgomery Ariana Delawari Chrysta Bell

Nowa płyta grupy Tosca zbliża się dużymi krokami. Oto pierwszy krok:

Jak dla mnie - utwór dość nudny, ale wideło ciekawe. W roli głównej hipnotyzująca Noomi Rapace, którą znamy ze szwedzkiej ekranizacji "Millennium" oraz "Prometeusza": Jako że wideło zawiera treści mogące być uznanymi za nieobyczajne, zaleca się nieoglądanie osobom małoletnim i wrażliwym.

Therapy? pochodzą z Irlandii Północnej, nasza znajomość zaczęła się od świetnej płyty "Troublegum" (1994), którą w zasadzie mógłbym tu wkleić w całości: Szczęśliwie komercyjny sukces utworu "Diane" (1995) nie uderzył im do głowy. Tu posłuchamy oryginału w wykonaniu Hüsker Dü, który ukazał się w 1983 na ep "Metal Circus": "Happy People Have no Stories", więc zespół przeżywa wzloty i upadki... ...pięknie nam o tym śpiewając z dużą dozą ironii i dystansu do siebie. Niekiedy zaglądają z koncertami do Polski, warto się wybrać!

Ze specjalną dedykacją dla wszystkich bohaterów w kominiarkach, uczących nas dziś z kamieniami i butelkami w ręku, jak być prawdziwym patriotą: Skoro już mamy Boikot przy mikrofonie, może jeszcze coś zagrają?

Karmazynowe Paluchy maczały swoje paluchy w następujących ciekawych produkcjach ostatnich lat:

Gdybym miał wybrać tylko trzy utwory Najbrzydszej Wokalistki Świata (jak sama o sobie mówi), byłyby to a) najsmutniejsza piosenka na Dziady: b) z serii "weź garść niepasujących do siebie dźwięków i przy udziale Starszych Panów stwórz piękną piosenkę": c) na pogodzenie się z życiem:

Godnie przywitajmy zimę:

Brytyjski zespół Cipher (Theo Travis i Dave Sturt) specjalizuje się w muzyce ilustracyjnej do niemych filmów. Cóż za klimat! Dodatkowo Theo Travis współpracuje m.in. ze Stevenem Wilsonem i Robertem Frippem:

Mark Bell to połowa duetu LFO, który zadebiutował w 1990 singlem... "LFO": Mark Bell to również producent muzyczny, dzięki jego pracy nabrały kształtu m.in. płyty "Homogenic" Bjork (1997)...: ...oraz "Exciter" Depeche Mode (2001):

Podróbek, przeróbek, cytatów i sampli jest bez liku - oryginał jeden:

Ostatni utwór warszawskiego koncertu Dead Can Dance w Sali Kongresowej (15.10) - na widowni cisza jak makiem zasiał...

1/V 2000 ukazała się kolejna, dosyć ciężka i trudna płyta King Crimson "The ConstruKction of Light". Podziwiam tych dziadków, jak pamiętają, która nutka następuje po której: Adrian Belew w kilku słowach podsumował mijający XX wiek (to nieco amerykanocentryczny punkt widzenia): Tragedys of Kennedys, refugees, AIDS disease photos of Hiroshima, the Holocaust, and Kosovo Tim McVeigh, Saddam Hussein, the bombing of the World Trade hostages in Bosnia, atrocities, South Africa, abortion and Kevorkian, Vietnam, napalm, Lady Di, and Lennon died a violent crime, Columbine, "I have a dream that one day..." Rodney King, O.J., symbols of our life and times, "One giant leap for mankind" W czasie pracy nad płytą muzycy nagrywali osobno wszelkie improwizacje, jakie przyszły im do głowy i wydali je na płycie ProjeKct X - Heaven And Earth:

Kate Bush na nowej płycie też pięknie sobie (i nam) śpiewa - z Eltonem Johnem: Snowed In At Wheeler Street from Sky Vibes on Vimeo .

Byłem przeświadczony kurczę blade, że świat schodzi nieuchronnie na DZIADOSTWO, tymczasem ten rok jest bardzo obfity w piękną muzykę...

Utwór z nowej płyty Metope "Black Beauty":

Darius Keeler i Danny Griffiths to trzon istniejącego od 1994 roku brytyjskiego zespołu Archive. Dość charakterni, wciąż gniewają się z pozostałymi muzykami, a przede wszystkim kolejnymi i powracającymi wokalistami (potrafią nawet koncertować, odtwarzając wokale z taśmy). Utwór "Fuck U" z płyty "Noise" (2004) dobrze opisuje ich relacje ze światem (nie wiedzieć czemu jest bardzo popularny w Grecji): Zaczynali od trip-hopu (jednym z wokalistów był raper). Ich płyty są dość nierówne, na jednej potrafią pomieścić rzewne ballady i rockowo-elektroniczne perełki: W Polsce zyskali popularność płytą "You All Look The Same To Me" (2001) i utworem "Again". Często nas odwiedzają z koncertami, na koniec listopada będą występować w Krakowie, Warszawie, Gdańsku i Poznaniu.

Po wydaniu "Thrak" (1995) King Crimson wyruszyli w wieloletnią trasę koncertową (m.in. 7 VI 1996 odwiedzili po raz pierwszy nasz piękny kraj). Miast jednak grać grzecznie utwory z debiutanckiej płyty z 1969, paskudne dziadaki skupili się na świeższym repertuarze, przeplatanym improwizacjami, z których wykluć się miał nowy materiał: Z biegiem koncertów i lat z ekipy sześcioosobowej pozostało czterech muzyków, którzy w celu wykuwania jeszcze nowszych i jeszcze świeższych pomysłów (a także ze względu na inne zobowiązania koncertowe) występowali w mniejszych składach, w różnych konfiguracjach - tak powstały nagrania ProjeKcts (1-2-3-4), także improwizowane: Niektóre wyszlifowane w ten sposób utwory pojawiły się następnie w regularnym repertuarze King Crimson na stałe, m.in. piękny "The Deception Of The Thrush": Ten etap działalności zespołu zakończył Robert Fripp tak samo, jak zwykł reagować, gdy jakiś widz śmiał zrobić w czasie koncertu zdjęcie - odłożył instru...

Kawałek porządnej nuty, urzekająca prostota, radość tworzenia iskrzy spod każdego uderzenia perkusji i każdego struny brzdąknięcia. Może niepotrzebny ten wywiad w "Polityce", ale cóż, stało się...:)

Sascha Funke + Julienne Dessagne czyli Saschienne:

Hałasuje Brendan Angelides czyli Eskmo: Jego koncerty jak na elektronikę są bardzo "na żywo": "Lubi to" sam Amon Tobin, nawet sobie razem ponagrywali (jako Eskamon): Każdy może sobie tak pohałasować, tu jest instrukcja: link

Muzycy Elektrycznych Gitar, Piotr Łojek i Aleksander Korecki (wraz z Tomaszem Konopińskim) wydzielają niesamowite dźwięki jako Dziady Żoliborskie: Więcej o Dziadach Żoliborskich: link Ostatnie nagrania "Wilga II" powstały z udziałem Indii Czajkowskiej (do odsłuchania cała płyta): link Warto też rzucić uchem na solowe nagrania Indii Czajkowskiej:

Na przekór większości Szanownej Publiczności "A ty co" (1993) to moja ulubiona płyta Elektrycznych Gitar... ...gdzie cienka granica ironii, pastiszu, kiczu nie została przekroczona... ...gdzie znajdziemy kilka świetnych, filozoficznych tekstów... ...tudzież covery znanych kawałków, np. The Kinks - ''Too Much On My Mind'' (1966)... Na deser jeszcze tytułowy utwór z kolejnej płyty ''Huśtawki'' (1995), autorstwa J. Kleyffa.

Trzecia odsłona Diablo - tajemniczy początek... ...i smutne zakończenie

Ta piosnka za mną chodzi. Ta kobita za mną, gipsowym bejbem, chodzi. O tym mniej więcej traktuje to video: Po pięciu odtworzeniach mam już dosyć, ale jest jeszcze wersja unplugged z cyklu "Twoja stara klaszcze i gwiżdże u Rubika": Kiedy dostawy prądu powracają, dalej śpiewają Belgowie z Triggerfinger: Zmęczeni Belgowie kończą, do akcji wkracza The Magician:

Palce lizać! A na deser Motion Trio "Stars":

Nie próżnował również Robert Fripp, wydawszy w latach 1995-1997 serię solowych płyt: Wszystkie utwory zostały zarejestrowane na żywo, a jedynym muzykantem był Robert Fripp, wyposażony w gitarę i baterię efektów: W lipcu 1993 umarła matka R. Frippa - utwory przesyca bezkresny smutek... ...chociaż pobrzmiewa również nutka nadziei:

Jesienią 1994 włosy fanów King Crimson ponownie stanęły dęba: King Crimson zaatakował ze zdwojoną siłą - dwóch basistów, dwóch perkusistów i dwóch gitarzystów: I'm a dinosaur, somebody is digging my bones... Na ep "Vrooom" (1993) i płycie "Thrak" (1994) znajdziemy również dwie piękne ballady: "One Time"... ...oraz nieco beatlesowska "Walking on Air":

Hmmm, jak to możliwe, że nie było jeszcze Junior Boys?

Nie da się ukryć - idzie jesień, chociaż głos wciąż ten sam: Chyba wolałem te starsze utwory: ...i te jeszcze starsze... Pierwszy raz widzę ten klip i uważam, że kamienne pianino to po prostu genialna myśl!

Co wynikło ze spotkania basisty Red Hot Chili Peppers (Flea), gitarzysty King Crimson (Robert Fripp) z algierską pieśniarką Cheikha Rimitti: Utwór pochodzi z wydanej w 1994 płyty "Sidi Mansour" A to już Cheikha Rimitti z własnymi muzykantami:

I znowu zapraszamy do Katowic - tym razem niespodzianie na VII festiwal Tauron Nowa Muzyka, będzie kaszanka i wino oraz Chris Clark (niecierpliwi przewijają do 2:22)...: ‎...wpadnie też The Field: ...a kto nie przyjedzie, ten trąba!

Jednakowoż prawdziwa zabawa na Off Festival zaczęła się o północy Cieszę się, że mogłem ich zobaczyć przed śmiercią :) Skąd te dziady biorą tyle energii? A wiedzieliście, że Iggy Pop ma jedną nogę krótszą? (po wypadku w młodości)

...z tytułu piątkowego występu na Off Festivalu w Katowicach: Występ był perfekcyjnie skrojony: każdy instrument doskonale słyszalny, żadnych przypadkowych nutek, odrobina teatrzyku i nutka melancholii...

Jedna z perełek tegorocznego Off Festivalu w Katowicach - Other Lives z Oklahomy:

Nie pisze, nie dzwoni, ale wciąż o nas pamięta! W 1994 roku Robert Fripp, w przerwach między medytacjami, nagrał z towarzyszeniem Davida Sylviana (byłego wokalisty Japan) płytę "Damage"... poprzedzoną przez ep "The First Day", gdzie znajdziemy utwór "Darshan", pięknie zepsuty na maksisinglu przez Future Sound of London jako "Darshana": David Sylvian potrafi pięknie grać także z innymi kolegami - utwór "Mutability" z płyty nagranej z Holgerem Czukayem w 1989: a to utwór z solowego wydawnictwa z 1999 roku "Approaching Silence":

Nie tak ładny i przystojny jak obecne gwiazdy, ale za tymi utworami kryły się prawdziwe historie o życiu i śmierci: Jak to napisali, oficjalny dziadek grunge: ...a na koniec nie obejdzie się bez psucia gitar...

Specjalnie na to piękne lato optymistyczny i melodyjny utwór "Hub" duetu Autechre z płyty "Chiastic Slide" (1997): ...a dla równowagi "VLetrmx21" z epki "Garbage" (1995), gdzie zawarty jest cały sens życia: Na koniec jeszcze zdjęcie z występu Autechre na Festiwalu Tauron Nowa Muzyka w Katowicach w 2010 roku:

Dochodzą nas słuchy, że Metope (Michael Schwanen) planuje na jesieni wydać nową płytę "Black Beauty". Z tej okazji warto przypomnieć płytę poprzednią - "Kobol" (2005), gdzie znajdziemy utwory minimalistyczne... ...melodyjne...: ...i skoczne zarazem: Metope wydał też kilka ep-ek:

For all hardcore electronic fans up there - a little of good ol' Marek Biliński: Osoby o słabych nerwach uprasza się o odtwarzanie od 11 minuty 17 sekundy... ;)

Jeszcze jedna kruszynka z pożegnania zespołu King Crimson w 1984 (autor Tony Levin): Następnie Robert Fripp mógł zająć się medytacją oraz tworzeniem dzieła swojego życia - szkoły gitary klasycznej Guitar Craft:

Dobre bo polskie: The Saintbox to Olo Walicki + Maciek Szupica + Gaba Kulka, a więcej tu: link

Napisanie dobrego utworu na zamówienie to wielka sztuka. W 1998 zlecenie na temat przewodni do filmu "The World Is Not Enough" otrzymał zespół Depeche Mode, zaproponowali utwór "Surrender": Producentom filmu utwór nie przypadł do gustu, więc muzykę napisał David Arnold, utwór "The World Is Not Enough" wykonał zespół Garbage:

Jak już pisałem, po kilku występach zespołu Discipline w 1981 Robert Fripp uznał, że duch King Crimson ponownie ożył. W nowym wcieleniu King Crimson brzmiał chłodno, nowofalowo i popowo: Nakręcili nawet kilka klipów, ale komercyjnego sukcesu nie udało się osiągnąć... Po latach podsumowali "King Crimson videos sucks! - no more videos!" Na nagranych w tym czasie trzech płytach: "Discipline" (1981), "Beat" (1982), i "Three of a Perfect Pair" (1984) znalazło się także kilka nastrojowych ballad: ...było też miejsce na eksperymenty: ...a w lipcu 1984 nastąpił ponownie koniec King Crimson.

David Gates i Malcolm Stanners czyli Salt Tank:

Wszystkie grzeczne dzieci serdecznie zapraszamy na dziwne święto: "Dni Województwa Śląskiego". M.in. w piątek 11.05 na darmowym koncercie w Sosnowcu wystąpią: Digit All Love, Julia Marcell oraz Tricky Tricky to zabawny nakręcony koleś: ...natomiast w sobotę 12.05 w Katowicach, również za darmo, zespół Lamb: Więcej info o Dniach Województwa: link

W uzupełnieniu, cudowna muzykoterapia:

W największym skrócie było tak: w 1977 Frank Zappa wypatrzył dwudziestoośmioletniego gitarzystę Adriana Belewa i zaprosił do swojego zespołu, gdzie wypatrzył go David Bowie i zaprosił do swojego zespołu, gdzie wypatrzył go David Byrne i zaprosił do nagrań zespołu Talking Heads, gdzie wypatrzył go Robert Fripp i zaprosił do swojego nowego zespołu Discipline, który po kilku występach w 1981 zmienił nazwę na... King Crimson. Koncerty z Davidem Bowie w 1978 (zaraz po wydaniu płyty "Heroes") wyglądały tak (Adrian Belew wyje na gitarze - po prawej): Zresztą, w nagraniu płyty "Heroes" w 1977 brał udział Robert Fripp, więc gdy zespół King Crimson w składzie z m.in. Adrianem Belew (wokal i gitara) oraz Robertem Frippem (gitara, na krzesełku) wykonywał podczas koncertów w 2000 roku utwór "Heroes", historia 'zataczając koło' szczerzyła się do nas szczerym uśmiechem Adriana:

Gdyby ktoś z Was chciał znerwować Thoma Yorke'a z Radiohead, wystarczy wspomnieć o singlu "Creep" z pierwszej płyty zespołu "Pablo Honey: Muzykom Radiohead zazdroszczę muzycznej wyobraźni: na początku każdego utworu jest tylko instrument i cisza, a powstają takie perełki: Po wydaniu płyty "OK Computer" (1997) wydawało się, że Radiohead zdobyli wszystko, ale 'wszystko znalazło się na swoim miejscu' dopiero w roku 2000: Chodziło o odpowiednią proporcję elektroniki, rocka, melodii i melancholii... Płyta "Kid A" to dla mnie jeden z milowych kamieni. Gdyby ktoś chciał jej posłuchać przed zakupem w całości, proszę bardzo: Kolejna rewolucja to rok 2007, gdy Radiohead wydali płytę "In Rainbows" poprzez swoją stronę internetową, pozwalając zapłacić każdemu za jej pobranie tyle, ile zechce.

Nie przepadałem specjalnie za muzyką Beastie Boys, ale szkoda chłopa: Dziś rano w wieku 47 lat zmarł na raka węzłów chłonnych Adam "MCA" Yauch.

Gdyby ktoś przeoczył info - Peter Gabriel z New Blood Orchestra wystąpią 13 maja w Oświęcimiu w ramach Life Festival, będą śpiewać mniej więcej tak: Więcej informacji tu a bilety jeszcze są...

Pożegnawszy muzyków King Crimson Robert Fripp postawił na współpracę z innymi, np. Brianem Eno, który właśnie wypisał się z Roxy Music: Uczestniczył w nagraniach innych artystów jako producent płyt, dodatkowy muzyk... W 1979 wydał pierwszą solową płytę "Exposure". gdzie znajdziemy alternatywną wersję "Here Comes the Flood" Petera Gabriela (+ "Water Music I" i "...II"):

Muzykanci z zespołu Eleanoora Rosenholm przesyłają nam pozdrowienia z Finlandii: Utwory pochodzą z ich trzeciej płyty "Hyväile Minua Pimeä Tähti" (2011): Więcej o zespole na ich stronie eleanoora.com Wbrew pozorom wokalistka nazywa się Noora Tommila.

07 znów nadaje, Squarepusher znowuż piszczy: Jeszcze niedawno muzykanci wysyłali takie popsute, rozregulowane instrumenty do reklamacji u producenta, a teraz... Świat stanął na głowie!

W 1974 roku King Crimson wydał jeszcze jedną płytę - "Red". A tydzień przed jej premierą Robert Fripp rozwiązał zespół... To było piękne i "masywne" pożegnanie:

Teledysk nakręcony w krakowskim klubie Alchemia:

Po 7 latach milczenia wracają podobno w bardzo dobrej formie. 15 maja pojawi się płyta "Not Your Kind Of People", a nowy singiel już znamy:

Cigarettes, ice cream, figurines of the Virgin Mary...

Po tym, jak wszyscy usnęli przy nagrywaniu, odgrywaniu i słuchaniu "Islands", Robert Fripp postanowił wypisać pozostałych muzyków z zespołu King Crimson i zaprosić nowych. Efekt był piorunujący! Zresztą, nawet bez zapuszczania brody, każdy może spróbować skowronich języczków w galaretce:

Tytułowy utwór z płyty King Crimson "Islands" (1971):

Ku naszemu zaskoczeniu jeszcze w 1970 ukazuje się kolejna płyta King Crimson - "Lizard" Z uwagi na zaproszonych gości oraz ich instrumenty jest to jedna z najbardziej jazzowych płyt tego zespołu - obój, kornet, trąbka... W pierwszej części tytułowej suity zaśpiewał Jon Anderson z zespołu Yes. Utwór "Lizard" to prawdziwa mieszanina stylów, mamy tu nawet bolero: A kolejnym wokalistą, który odpadł na przesłuchaniach był Bryan Ferry...

Po wydaniu pięknej debiutanckiej płyty zespół King Crimson na fali sukcesu koncertował, a następnie odeszła z niego większość muzyków - jedynym stałym muzykiem po dziś dzień pozostaje Robert Fripp. Przy nagrywaniu drugiej płyty "In The Wake Of Poseidon" brało udział kilku zaproszonych muzyków, np. pianista Keith Tippett. W utworze "Cadence And Cascade" zaśpiewał Gordon Haskell (na przesłuchaniach odpadł Elton John): Płyta "In The Wake Of Poseidon" to niejako lustrzane odbicie debiutu:

Są płyty, których pierwsze przesłuchanie na zawsze zmienia spojrzenie na muzykę, włosy stają dęba, a głos więźnie w gardle. Jedną z takich płyt nagrał w 1969 roku zespół King Crimson: Ta płyta jest piękna, wyjątkowa i, pomimo upływu lat, nadal brzmi świeżo. Ponieważ jednak przyćmiła dalsze dokonania tego zespołu, będę je tu po kolei przypominał...

Brzmi to nieco patetycznie czy nawet zuchwale, inżynier dźwięku Alan Parsons postanowił dopisać wers 32. do pierwszego rozdziału Księgi Rodzaju... ...podsumowując w ten urzekająco skromny sposób swoją pracę przy płytach m.in. The Beatles "Let It Be", "Abbey Road" czy Pink Floyd "Dark Side Of The Moon" W latach 1977-1987 Alan Parsons i Eric Woolfson na spółkę z wieloma muzycznymi gośćmi pod nazwą The Alan Parsons Project nagrali mnóstwo pięknych utworów... ...chociaż z pewnością z biegiem lat określenie "piękny utwór" zmieniło swe znaczenie, szczególnie dla miłościwie panującej nam obecnie Młodzieży The Alan Parsons Project swoje albumy starali się osnuć wokół wybranego tematu czy postaci Przez wszystkie lata działalności zespół dał tylko jeden koncert (1990); nie udzielali wywiadów i nie pozwalali się fotografować - teraz zdaje się tendencje są odwrotne Nie wiedzieć czemu dwa utwory z płyty "Eye In The Sky" (1982): "Sir...

Dawno, dawno temu (1980), za górami za lasami w Australii grali tak: za to w 1982 roku tak:

Brytyjski zespół Orbital to dzieło braci Phila i Paula Hartnollów, że tak sobie napiszę po polsku. Pierwsza ciekawostka to utwór "Halcyon" z 1992 poświęcony ich matce, uzależnionej przez wiele lat od leku Triazolam - oto miks z 1993 "Halcyon+On+On" z ich drugiej płyty: Także z drugiej płyty pochodzi równie przebojowy "Lush 3": Czwartej płyty "In Sides" (1996) mógłbym w zasadzie słuchać w kółko, słyszymy na niej m.in. odświeżony utwór Edwina Astleya "The Saint" - z filmu o tym samym tytule: ...oraz inne ciekawe utwory, m.in. "Dŵr Budr", "The Box" czy "The Girl With The Sun In Her Head":

Brian Peter George St John Le Baptiste de la Salle Eno, a dla znajomych banalnie Brian Eno po tym, jak znudziło mu się granie w zespole Roxy Music, rozpoczął karierę solową. W 1978 roku wydał przewrotną płytę z ascetyczną muzyką dla lotnisk. W 1998 roku zespół Bang On A Can postanowił zagrać ponownie utwory z płyty na żywo z użyciem nieco innego niż oryginalne instrumentarium oraz głosów: Gdyby ktoś wybierał się właśnie na wycieczkę samolotem albo leżał na kanapie gapiąc się na kolejny nudny mecz, Brian będzie w sam raz:

Jest tu i radość, i pogodzenie z życiem, i smutek, i nadzieja, i prostota, i wzniosłość, i krojenie marchewki na zupę... Przepiękny utwór:

Prosto z krainy pustkowi, reniferów i ciszy zasmuci nas dziś Tom Opdahl (płyta "Black Smoker" 2001):

Niedzielna kołysanka bioderkiem w rytm Booka Shade: Na pierwszy rzut muzycznego ucha trudno podejrzewać, że Arno Kammermeier i Walter Merziger są Niemcami: Piękne, proste acz szlachetne melodie: Ich międzynarodowa kariera zaczęła się w 2005 od singla "Body Language" w wersji M.A.N.D.Y.: ‎...oraz "Mandarin Girl": ‎...chociaż pierwszą płytę "Memento" nagrali w 2004:

Karnawał i nie było jeszcze Abby?!?!?! Utwory z ep zespołu Erasure "Abba-Esque" (1992).

Pozytywne, wesołe i prosto z Polski:

My tu gadu gadu, a młodzież nie próżnuje... Młodzież nazywa się Rob Lioy i pod nazwaniem Access To Arasaka nagrywa bardzo niepokojące dźwięki:

Na dzień Świetnego Walentego muzyka od serca, muzyka pełna uczuć: Szczerze mówiąc ich starsze utwory wolę w odświeżonych wersjach, zatem na dokładkę: I ja tam w 2008 roku byłem, miód i wino piłem, a każda śrubka hali Walcowni ArcelorMittal w Krakowie drżała od basów: Natomiast dla inżyniera Mamonia znany i lubiany teledysk do Musique Non Stop:

Dalej gramy po polsku:

Dawno, dawno temu, za górami, za lasami, było sobie czasopismo muzyczne XL. Pewnego razu (w 1998 roku) do czasopisma dołączono płytę "Industrial Music Is Dead" z muzyką Agressiva 69. Utwór nr 6 "Geny milczenia" w remiksie Gagarina 108 czyli Daniela Kleczyńskiego (muzyka m.in. grupy Fading Colours) mógłbym słuchać zapętlony w nieskończoność, w nieskończoność, w nieskończoność, w nieskończoność, w nieskończoność, w nieskończoność...

Na rozgrzewkę Whale ze Szwecji (utwór z debiutanckiej płyty "We Care" 1995):

Suita "Plague Of Ghosts" z wydanej w 1999 roku płyty "Raingods With Zippos" - gra i trąbi Derek William Dick czyli Fish, były wokalista Marillion: Tracklista: 1. Old Haunts 2. Digging Deep 3. Chocolate Frogs 4. Waving At Stars 5. Raingod's Dancing 6. Wake-up Call (Make It Happen) Osoby, które lubią to co już znają, przewijają od razu na 17:25 (Raingod's Dancing).

Ten zacny grajek zagra nam na nerwach przy pomocy instrumentu zwanego Falami Martenota: A tukej recenzja całej płyty, gdyby ktoś się niedostatecznie znerwował: link A tak wygląda rzeczony instrument:

Polish your English: See more at CollegeHumor

Z kogo ściągali Marilyn Manson i Nine Inch Nails? Z kanadyjskiej grupy Skinny Puppy - oto garść hałasów z płyty "Last Rights" (1992): Przy tym utworze zdarzyło mi się kiedyś doznać złudzenia wzrokowego, a nie byłem po używce:

Tamburyn w dłoń! Gary Numan z płyty "The Pleasure Principle" (1979)

"Kobieto! puchu marny! ty wietrzna istoto! Postaci twojej zazdroszczą anieli, A duszę gorszą masz, gorszą niżeli!" - wołał Gustaw i miał rację... Oto obrazy z Solar Dynamics Observatory, pokazujące aktualny wygląd najbliższego nam, Wielkiego Ukochanego Rozgrzanego Bąbla Gazu, od którego kondycji zależy nasze zdrowie, życie, ba - cywilizacja. I nie mamy na to kszty wpływu: link Otóż Bąbel budzi się z kolejnego cyklicznego letargu, zaskakująco długiego i puszcza hmmm.... bąki? Puszcza do nas oko?... Polecam cały kanał SDO na youtube: link

Cóż, bawmy się, póki można... Zagra nam Ada, czyli Michaela Dippel, niemiecka DJ-ka - utwór "Faith" z płyty "Meine Zarten Pfoten" (2011): na dokładkę utwór "Hensel & Damsel" z 2007: ...oraz "Forty Winks" z 2008:

Ładnie tu grają: Utwory pochodzą z płyty brytyjskiego zespołu Metronomy "The English Riviera" (2011):

Te dźwięki, pochodzące z płyty "Dummy" (1994), jeżą pozostałe jeszcze na mojej głowie włosy: Szczerze mówiąc, zespół Portishead to banda dziwaków. I nawet nie mam na myśli strasznej, nieuleczalnej choroby, jaką dotknięta jest wokalistka Beth Gibbons - schizofrenii czy tego, że Geoff Barrow, marzący o karierze grafika jest daltonistą. Chodzi o sposób, w jaki muzycy traktują dźwięk, by nabrał głębi i szlachetności. Otóż wszystkie instrumenty nagrywają na taśmę bądź tłoczą na winylu (nawet zaaranżowane z pietyzmem partie wieloosobowej orkiestry smyczkowej), następnie wprowadzają do pamięci samplerów i dopiero wykorzystują. Szerokim łukiem omijają elektronikę cyfrową, w zamian wykorzystując przedpotopowe analogowe organy, syntezatory, pogłosy, efekty i wyprodukowane w latach 60. gitary. Druga płyta "Portishead" (1997) była nieco trudniejsza w odbiorze: Po wydaniu rok później płyty koncertowej zespół zniknął - z upływem każdego roku coraz mniej osób wierzyło, że ...